Sag, 29 november 2011
Nederland , Alkmaar 9°

Reinheid, RUST en REGELMAAT

Sinds een paar maanden gaat Brida naast de crèche, twee ochtenden in de week naar de peuterspeelzaal. Ik had verwacht dat ze dat helemaal geweldig zou vinden maar niets is minder waar. De eerste keer dat ik haar bracht was het huilen geblazen de hele ochtend lang. De keren daarna waren niet veel beter. Nu breng ik haar en moet ze even huilen en dan speelt ze gewoon. Konijnie moet wel mee dat is daar haar steun en toeverlaat. S’avonds in bed ligt ze dan te huilen en zegt ze dat ze niet naar die school wil. Geen groot succes dus.
Wanneer ze twee ochtenden daar is geweest en een dag op de crèche is ze heel erg moe. Ze moet dan vaak huilen in haar bed. Als je vraagt wat er is dan zegt ze dat ze thuis wil blijven en niet naar school. Je merkt aan haar dat ze er moe en onrustig van wordt.

Toen ging ik nadenken. Als Brida dit al van twee ochtenden peuterspeelzaal heeft hoe moet India dat dan wel niet hebben? Die gaat op maandagmiddag naar een PGBer, dinsdag en woensdag naar de Vijfhoek, op donderdag naar de Klas op Wielen, op vrijdag naar een andere PGBer en een keer per maand logeert ze een weekend. Dan gaat ze nog één keer per week naar de fysiotherapeut en komt er twee keer per week een andere fysiotherapeut bij haar. Eén keer in de drie weken gaan we naar Visio groep en komt er de andere week iemand van Visio bij ons thuis. Daarnaast moet ze nog regelmatig naar het ziekenhuis. India is dus een 5 jarig meisje met een volle agenda. Ik kan me nu ik Brida heb ervaren met crèche en peuterspeelzaal goed voorstellen dat India helemaal bekaf moet zijn van al die wisselingen.
Het lichtje begon toen al een beetje bij mij te schemeren maar begon pas echt te branden toen de PGBer ook aangaf dat ze het allemaal wel veel vindt voor India en dat het misschien toch beter is om 1 plek voor India te gaan kiezen, misschien dat ze dan ook wel veel minder slechte dagen heeft.
Toen kwam haar nieuwe fysiotherapeut ook nog met de vraag waarom India niet naar de Mytylschool gaat. Die hebben namelijk veel meer expertise in dienst dan andere plekken en aangezien India als eerste motorisch erg beperkt is leek haar dat een goede plek. Haar idee is dat als je motorisch zo beperkt bent en gevangen zit in je lichaam, je eerst daaraan moet werken. Als India dan wat losser in haar lichaam zit kun je verder met het geestelijke. Of dat helemaal klopt weet ik niet maar het feit dat ze veel fysiotherapie nodig heeft is daar.

Dit alles zet natuurlijk wel weer alles op zijn kop.
Ik heb vrij snel daarna een afspraak gemaakt met de mytylschool voor een gesprek. Het was een goed gesprek en we spraken af dat India een ochtend mee zou lopen om te kijken of het iets voor haar zou zijn. Dat is gisteren gebeurd en op zich zou ze in het groepje passen denk ik al is ze wel het enige meisje dat en niet kan lopen en niet haar armen gericht kan bewegen ze zal veel meer dan de anderen geholpen moeten worden met spelen. De vraag is wel hoe ze omgaan met India haar slechte dagen waarop ze alleen maar huilt en op schoot wil zitten. Wel kunnen ze veel fysiotherapie bieden en logopedie en ergotherapie. Ze zijn veel bezig met communicatie en werken met verschillende disciplines samen aan de ontwikkeling van het kind. De sfeer in de klas was prettig. Helaas moet er ook op de mytylscholen flink worden bezuinigd en is het de vraag of ze de zorg die ze nu kunnen leveren na de invoering van de bezuinigingen nog steeds kunnen leveren.
En wat we ook kiezen we zullen hoe dan ook mensen moeten teleurstellen. Als we kiezen voor de mytylschool betekent het dat ze niet meer naar de andere opvang gaat en de PGBhulp vervalt of op een andere manier ingezet moet worden. Als we kiezen voor de Klas op Wielen of de Vijfhoek betekent het dat de andere af valt. Daarnaast moeten we voor én naschoolse opvang hebben op de dagen dat ik werk (ik werk wegens omstandigheden nu twee dagen), ook dat is niet zo makkelijk te vinden. Dat vind ik moeilijke beslissingen. Ik heb het al vaker gezegd, wij en India boffen met de lieve mensen om haar heen en die willen we niet kwijt en/of teleurstellen. In dat opzicht zijn wij dus een bedrijf en moeten kijken wat het beste is voor ons kind en daar de zorg op afstemmen en daarnaast zorgen dat we het ook nog allemaal kunnen betalen en het logistiek allemaal mogelijk is. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het zal allemaal wel in etappes gaan maar het is denk ik goed om een lange termijn doel te stellen.

Eén ding hebben we al wel besloten, Brida gaat na de opzegtermijn niet meer naar de peuterspeelzaal, was dat even een makkelijk besluit

Liefs,
Sag

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl